Rozdział trzydziesty

Laura jednak zasnęła. Obudziło ją wczesnoporanne światło przesączające się przez obce okna i świadomość, że Zephyr nie wrócił. Cokolwiek go wezwało, musiało być poważne.

Wymknęła się z jego komnat, licząc, że uda jej się dotrzeć do własnego pokoju niezauważoną. Szczęście skończyło się na głównym ko...