Rozdział trzydziesty dziewiąty

Do południa Laura zapuściła się głęboko w nieznane. Las zgęstniał, drzewa stały się wyższe i bardziej pradawne. Z zarośli dobiegały dziwne odgłosy — trzaski i pomruki, od których włoski na karku stawały jej dęba.

Nie była tu sama.

Niski warkot przykuł ją do ziemi. Powoli Laura odwróciła się i zoba...