Rozdział 273

PERSPEKTYWA NATALII

„Liam,” szepnęłam.

„Jestem tutaj,” odpowiedział natychmiast.

Jego głos był szorstki i napięty, jakby nie spał od dni. Słyszałam, jak jego wilk warczy w tle.

„Natalio, Bogini, myślałem, że cię straciłem.”

Ulga wypełniła moją pierś tak mocno, że ledwo mogłam oddychać.

„Memphis,” wy...