Rozdział 279

PERSPEKTYWA NATALII

Ból zaczął się jako straszny skurcz, ale potem pogłębił się w coś pustego.

Czułam, jakby coś rozrywało mnie od środka.

Zacisnęłam brzuch obiema rękami, kołysząc się do przodu, gdy łzy spływały po mojej twarzy.

"Nie... nie, proszę..." Mój głos się załamał. Szeptałam to raz po raz,...