Rozdział 23

Na te słowa dłonie Laury, które na chwilę się rozluźniły, znowu zacisnęły się w twarde pięści. Odruchowo zrobiła krok do przodu, na siłę tłumiąc panikę, która mignęła jej na twarzy.

Spojrzała na mężczyznę leżącego na podłodze, potem na Emily, i wydusiła z siebie kruchy, pusty śmiech.

— Emily, no ...