Rozdział 241

Emily wpatrywała się w przekrwione żyłki w jego oczach i w zmęczenie wypisane na twarzy. Serce jej zmiękło.

Cały strach i panika, które dusiła w sobie w parkingowym garażu, wreszcie znalazły ujście.

Delikatnie uniosła dłoń i ujęła jego napiętą twarz. Jej głos był ciepły, miękki.

— Nic mi nie jes...