Rozdział 240 Jestem ci winny przeprosiny

Edward poczuł, jak w oczy uderza go paląca fala gorąca, tak gwałtowna, że aż łzy stanęły mu pod powiekami, gotowe się przelać.

Odwrócił się nagle, wpatrując się w daleką panoramę miasta, migoczącą zamglonymi aureolami świateł. Jabłko Adama skoczyło mu kilka razy nerwowo, zanim ledwo zdołał zdusić w...