Rozdział 109

Gdy tylko dotarłem do pałacu, zmieniłem się w ludzką postać, a ciężar bestii zsunął się z moich pleców jak druga skóra. Nadal ciężko oddychałem, mięśnie napięte i przesiąknięte potem. Mój Beta stał czekając, z nieodczytywalnym wyrazem twarzy, podając mi szlafrok bez słowa.

　　Można by pomyśleć, że po...