Rozdział 161

"Kim... czym ty jesteś?"

　　Słowa ledwie wydobyły się z moich ust, cichsze niż szept. Gardło miałem suche, surowe, jakbym połknął garść igieł. Mężczyzna—czy czymkolwiek był—stał nieruchomo, jego krwistoczerwone oczy wpatrywały się we mnie, żarząc się jak węgle w mroku.

　　Przechylił głowę, jego usta w...