Rozdział 164

Przez chwilę w pokoju zapanowała cisza, ciężka, gęsta cisza. Taka, że gdyby ktoś upuścił szpilkę, jej dźwięk odbiłby się echem po całym pomieszczeniu jak huk.

　　Brat? Xander i Domenico byli braćmi? Co tu się do cholery dzieje?

　　"Jesteście braćmi?" zapytałam, a on odwrócił się do mnie plecami, zacis...