Rozdział 168

Nadal nadchodzili.

　　Nie miało znaczenia, ilu zniszczyłem, ilu padło pod moimi pazurami i kłami - napierali jak plaga cieni przez drzewa, warcząc i szczekając, odmawiając odwrotu.

　　Ale ja też się nie poddam.

　　Nie teraz. Nie po tym, co usłyszałem. Nie po tym, co zobaczyłem.

　　Nie walczyłem już tylk...