Rozdział 172

Z trudem podniosłem się na nogi, krew lała się z głębokiej rany na moich żebrach, a obraz przed oczami zamazywał się.

Ale nie obchodziło mnie to.

Próbował ją zabrać.

Prawie mu się udało.

A teraz... teraz, on zginie.

Blada twarz Lokiego wykrzywiła się z irytacji, gdy patrzył na miejsce, gdzie Matteo...