Rozdział 174

Nie spałem.

　　Nie mogłem.

　　Jak mogłem, kiedy Raven leżała tam nieruchoma, jej skóra zimna i zbyt blada jak na kogoś tak pełnego ognia?

　　Księżyc przesunął się już po niebie, cienie pełzały po podłodze długimi palcami. Rytmiczne pikanie maszyn było jedynym dźwiękiem, jedynym znakiem, że wciąż była p...