Rozdział 64

Cisza była ogłuszająca, taka, że gdybyś upuścił szpilkę, jej dźwięk rozbrzmiałby po całej sali.

　　Napięcie było tak gęste, że można by je kroić nożem.

　　Domenico.

　　Ten cholerny zbuntowany Alfa.

　　Drań stał tam na środku sali, patrząc na mnie z tym irytującym uśmiechem.

　　"Jak to się stało, że robis...