Rozdział 65

„Zawsze dwa kroki za mną, prawda, Królu?”

　　Słowa tego bękarta odbiły się echem w mojej czaszce, wzniecając furię tak głęboką, że ledwo widziałem na oczy. Moje pazury się wygięły, mięśnie napięły jak sprężyna ze stali.

　　Rzuciłem się na niego.

　　On spotkał mnie czołowo.

　　Zderzyliśmy się z siłą tyta...