Rozdział 96

Znów usłyszałem warczenie – teraz bliżej, głębiej, wibrujące przez moje kości jak ostrzeżenie od samej góry.

　　Ręka Matteo nie drgnęła na broni, a ja czułem ciepło jego skupienia obok mnie. To on – on – instynktownie stanął przede mną, jakbym był czymś kruchym. Nienawidziłem tego. A jednak, nie odep...