Rozdział 97

Laura patrzyła na mnie, jakby zobaczyła ducha. A może coś gorszego—coś, co zakopała tak głęboko, że aż bolało, gdy na to znowu spojrzała.

　　Jej palce zacisnęły się mocniej wokół kubka z kawą, a ja widziałem, jak jej kostki bieleją. Jej usta się rozchyliły, ale nic nie powiedziała. Jeszcze nie. Jej o...