Rozdział 143 Rozdział 143: Miąższ i kość

Mech

„Musimy zwiewać!” nalegałem, czując, jak powietrze z każdą nową obecnością, która się wyłaniała, robi się coraz cięższe.

Ale było już za późno. Widma zaczęły się do nas zbliżać, poruszały się szarpanie, chaotycznie, ledwie sunąc kilka palców nad posadzką.

Były uwięzione, ale broni już ni...