Rozdział 105

Eileen

Zamknęłam oczy, gdy kareta zakołysała się pod nami, i od razu wszystko wróciło – dziedziniec, pazury Celeste uniesione wysoko, wrogie wrzaski tłumu, twarz Dereka znikająca w masie ciał, kiedy rzucili się na mnie.

Zabrakło mi tchu.

Wtedy na mojej dłoni pojawiło się ciepło. Otworzyłam oczy i...