Rozdział 133

Eileen

– Niewiele pamiętam – powiedziała. Jej głos był chrapliwy, zardzewiały od nieużywania i obciążony dawnym bólem. – Większość to tylko… strzępy. Wrażenia. Byłam taka mała, kiedy uciekłam, i chyba mój umysł sam się bronił, rozmazując szczegóły. – Jej dłonie splótł się nerwowo, kostki zbielały. ...