Rozdział 139

Nina

Zrobiłam ledwie trzy kroki w głąb pokoju, zanim odmówiły mi posłuszeństwa nogi.

Nie upadłam – do tego bym siebie nie dopuściła. To było raczej nagłe, mechaniczne zatrzymanie, jak zegar, któremu zacięły się tryby. Stałam tak pośrodku pokoju, z zaciśniętymi dłońmi przy bokach, a serce tłukło mi...