Rozdział 153

Eileen

Niewidzialne łańcuchy ciągnęły mnie do przodu. Pazurami darłam ziemię, próbując się zaprzeć, ale magia była nieubłagana — wlokła mnie w stronę pulsującego, fioletowego kręgu wyżłobionego w dnie jaru.

– Przestań się szarpać – odezwał się Cornelius spokojnym tonem. – Tylko szybciej się wykońc...