Rozdział 59

Eileen

Kolacja minęła spokojnie, w tej cichej, trochę kruchutkiej jeszcze wygodzie – w takim rodzaju spokoju, którego nauczyłam się nie ufać do końca. Jakby wystarczyło odetchnąć za głośno, a wszystko by się rozsypało. Regis znowu gotował, coś lekkiego, pożywnego. Patrzył, jak jem, z tą swoją uważn...