Rozdział 93

Regis

Przez dłuższą chwilę tylko się na niego gapiła, a ja czułem, jak przez więź nagle podskakuje jej zdenerwowanie. Ale była tam też ciekawość. I upór. I ten słodki, narastający przez cały wieczór żar pragnienia.

– Eileen… – mój głos zabrzmiał ochryple, jakbym miał ściśnięte gardło. – Naprawdę n...