Ten wciąż stoi

POV Enzo

Nie spałem.

Siedziałem na krześle przy ścianie, wciąż w butach, z bronią opartą o nogę, oczy wpatrzone w zamknięte drzwi po drugiej stronie korytarza. Drzwi Aria. Obserwowałem je przez godziny, słuchając każdego małego dźwięku wewnątrz bezpiecznego domu, każdego kroku na zewnątrz, każdeg...

Zaloguj się i kontynuuj czytanie