Rozdział 154 Serafina

Sala obumarła.

Nie ucichła.

Obumarła.

Muzyka zadławiła się w pół nuty. Rozmowy urwały się jak nożem uciął. Nawet Pomiędzy zdawało się wstrzymywać oddech, jarzące się ściany przygasły, jakby szykowały się na przemoc.

Rhevik się nie cofnął.

Stał twardo — choć z trudem. Pot spływał mu po skroni, p...