Rozdział 181 Serafina

Cisza ciągnęła się zbyt długo. Zbyt nieruchoma. Zbyt nie na miejscu.

Wciąż kucałam przy ciele, kiedy to się stało. Najpierw pomyślałam, że znowu rozmazuje mi się obraz — że moje oczy wciąż się przyzwyczajają, wciąż bolą od tego wszystkiego, co zmusiłam je, żeby zobaczyły.

Ale potem… Nitki się poru...