Rozdział 191 Serafina

Zanim niebo zszarzałe do reszty pociemniało w czerń, trzęsłam się.

Nie ze strachu.

Ze zmęczenia.

Nogi miałam jak z mokrego piasku, ciężkie i zawodne. Dłonie drżały za każdym razem, gdy je podnosiłam. Gardło miałam zdarte od krzyków, przekleństw, zbyt ciężkiego oddechu i raz — od wrzasku, kiedy zg...