Rozdział 30 Dante

Imię Kaela rozświetliło ekran mojego telefonu, wyświetlone grubymi, białymi literami.

Oczywiście, że to był on.

Timing był zbyt idealny — co oznaczało, że coś zobaczył, coś usłyszał… albo po prostu był sobą: jak zwykle paranoiczny i terytorialny.

Ale nie spojrzałem na telefon.

Jeszcze nie.

Mój ...