Rozdział 52 Dante

Przerwałem pocałunek tylko na tyle, by oprzeć czoło o jej czoło.

Ogień między nami nie buchnął — uspokoił się. Posłuszny. Wsłuchany.

Jej oczy lśniły, źrenice miała rozszerzone, a pod skórą brzęczało ciepło jak żywa istota, wreszcie obudzona. Nie dzikie. Nie przestraszone.

Opanowane.

Bogowie.

Co...