Rozdział 58 Serafina

Wszystkie oczy w sali utkwione były we mnie.

Nie z ciekawości.

Nie z zainteresowania.

Z osądu.

Potęga napierała ze wszystkich stron — ogień, woda, burza, cień, śmierć — każde z nich stare, ogromne i na swój sposób drapieżne. Czułam, jak osiada mi na barkach niczym fizyczny ciężar, badając, mierzą...