Rozdział 64 Serafina

Stephen nie usiadł.

To samo powiedziało mi wszystko.

Stał na środku mojego salonu, jakby był właścicielem powietrza - jakby czekał na pozwolenie, na które już uznał, że zasługuje. Jego oczy ciągle migały w okna, drzwi, rogi pokoju. Taktyczne. Ochronny.

Paranoik.

Zamiast tego Amara oparła się o l...