Rozdział 84 Serafina

Przełknęłam ślinę, a w gardle paliło.

A potem się roześmiałam.

Wyszedł z tego śmiech ostry, brzydki i fałszywy, nawet dla moich własnych uszu.

– O bogowie – warknęłam, podnosząc się do siadu mimo mdłości. – Słyszycie w ogóle samych siebie? Bo z mojej perspektywy – przykutej łańcuchami, otrutej, t...