Rozdział 88 Serafina

Wzięłam oddech i odwróciłam się z powrotem w stronę rzędów łóżek.

Kobiety patrzyły na mnie tak, jak ludzie patrzą na drzwi, które mają nadzieję, że się otworzą — ostrożnie, przestraszone, rozpaczliwie próbując nie mieć zbyt wielkiej nadziei.

— Dobra — powiedziałam głosem pewniejszym, niż się czuła...