Rozdział 91 Serafina

Za drugim razem nie zawahałam się ani przez sekundę.

Powinnam była.

Ale kobieta przede mną patrzyła na mnie z tą samą ostrożną, bolesną nadzieją, którą miały na twarzach pozostałe — dłonie zacisnęła mocno na kolanach, jakby sama nadzieja mogła zniknąć, gdyby tylko poluzowała uścisk.

Zrobiłam krok...