Rozdział 92 Dante

Nie prosiłem o pozwolenie.

W chwili, gdy Seraphine zwiotczała w moich ramionach, coś we mnie wskoczyło na swoje miejsce z czystym trzaskiem — ostre, zdecydowane, wściekłe, ale nie w sposób, który płonie dziko, tylko taki, który się skupia.

— Lucian — powiedziałem, już podnosząc ją wyżej, mocniej d...