บทที่ 43 บ้านสวนเล็กๆ

แสงแดดยามบ่ายคล้อยสาดส่องผ่านทิวไผ่หลังบ้าน ทิ้งร่มเงาทาบทับลงบนลานดินกว้างขวาง สายลมเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นไอดินและใบหญ้าโชยมาแตะจมูก

อิงดาวทรุดตัวลงนั่งบนแคร่ไม้ไผ่ริมระเบียง ปล่อยลมหายใจยาวออกมาขณะเอนแผ่นหลังพิงเสาไม้ หญิงสาวยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อเม็ดเล็กบนหน้าผาก ก่อนจะเลื่อนมือลงมาวางทาบลงบนหน้าท้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ