NovelaGO - อ่านนิยายเว็บและเรื่องราวนิยายออนไลน์

การแต่งงานแต่เพียงในนามระหว่างแก้วกิริยา สาวน้อยวัยสิบเจ็ดใกล้สิบแปดกับผู้หมวดหนุ่มวัยใกล้สามสิบอย่างกรัณย์ เกิดขึ้นจากความประสงค์ของ จ่าวสันต์ นายทหารชั้นประทวนซึ่งเป็นบิดาฝ่ายหญิง เพราะใช้ร่างปกป้อง ผู้บังคับบัญชาหนุ่ม จ่าวสันต์จึงได้รับบาดเจ็บสาหัสและก่อนเสียชีวิตเขาได้ขอร้องผู้บังคับบัญชาให้ช่วยดูแลบุตรสาวเพียงคนเดียวแทน ปกป้องไม่ให้ญาติพี่น้องภรรยามาฉกฉวยผลประโยชน์เอาจากมรดกที่ดินซึ่งตกทอดแก่...

หญิงสาวฝาแฝดพบกันโดยบังเอิญ ใบหน้าของพวกเธอเหมือนกันอย่างกับแกะ พวกเธอเกิดความสงสัยจึงอยากหาความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ คนหนึ่งเก่งฉลาด อีกคนน่ารักเรียบร้อย

“ตรง ๆ เลยนะคะ ฉันอยากได้สเปิร์มของคุณหมอ”
“อะไรนะครับ!!”
“ฉันมาขอซื้อสเปิร์มคุณหมอค่ะ คุณหมอจะขายราคาเท่าไหร่คะ”

พระเอกซึ่งเป็นหมอเจ้าของโรงพยาบาล และ เป็นมาเฟีย เขาถูกบังคับให้หมั้นกับกับนางเอก เธอเป็นนักเขียนนิยายอยู่ในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดขี้หน้ากันเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีปากเสียงเถียงกันตลอด พวกเขาสองคนมีเหตุจำเป็นต้องมาหมั้นกันนางเอกย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพระเอกทันทีหลังจากเสร็จงานหมั้น ( ไอ้หน้านิ่ง !! )

เขาเป็นเหมือนเดือนอยู่บนฟ้าที่มีดวงดาวรายล้อม และเธอก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เฝ้ามองและเฝ้ารักเขาจากที่ไกล ๆ ด้วยความเพ้อฝัน
แต่ใครจะไปคิดว่าความฝันของเธอจะเป็นจริง เมื่อผู้ชายที่เธอชื่นชอบอยู่ตรงหน้าและขอเธอคบ แม้มันจะดูก้าวกระโดดและรวดเร็วอย่างน่าประหลาด แต่สำหรับเธอมันกลับหอมหวานและตราตรึงใจไปหมด
เพียงแต่ความต่างและความห่างของเรา มันเหมือนกับช่องว่างที่มีปัญหาเข้ามาแทรก จนกระทั่งคำว่า ‘เราอยู่โลกคนล...

อาการแอบหลงรัก เฝ้าฝันถึง และปลื้มปริ่มขั้นสุด ผลักดันให้เขมมิกา
ทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้มาเป็นเด็กฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
แต่ตัวตนของ หมอธามไท ที่สัมผัสได้ทำเธอฝันสลาย เขาไร้หัวใจ ปากดี
เย็นชาสุดขั้วและใช้เล่ห์ร้ายเปลี่ยน 'เด็กฝึงาน' อย่างเธอให้เป็น 'เด็กหมอ'
อย่าหือกับเขา และอย่าบอกใครว่าเราได้กัน!

“นอกจากร้องเพลงแล้วเธอยังทำอะไรอีก” ปุณณวิชคาดคั้น เมื่อเห็นว่าหญิงสาวเอาแต่ร้องไห้
“อาปุณสนใจอรด้วยเหรอคะ”
คำถามของคนน้อยใจ เธออยากคุยกับเขา อยากขอคำปรึกษาอยาก ขอคำแนะนำ แม้จะอยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่เธอกลับรู้สึกว่ามันไกลห่างออกไปทุกที
“อย่ามายอกย้อน ฉันถามก็ตอบ!” เมื่อเขาเริ่มเสียงดัง เธอก็ยิ่งสะอื้นหนัก
“เมียเขามาตามหาผัวเขาอยู่ข้างล่าง เธอไม่ละอายใจบ้างเหรอ”
“อร...อรไม่ได้...อรไม่ได้จะให้มันจบ...

เขาตราหน้าว่าเธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เป็นสาเหตุที่ทำให้คนรักของเขาต้องจากไป...

“สุดท้ายน้ำตามันก็คือสิ่งสุดท้ายที่เธอจะทำมันสินะ”

“......มันก็สาแก่ใจคุณไม่ใช่หรือคะ ที่ได้เห็นน้ำตาของฉัน ที่มันเกิดจากคุณ”

"เธอว่าไงนะ"
"หวานรักคุณ...หวานรู้ว่าหวานรักคุณไม่ได้แต่หวานรักไปแล้ว" ชายหนุ่มมองหน้าเธอที่ตอนนี้มีน้ำตาไหลอาบแก้มก่อนที่เขาจะเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบา
"รักได้สิหวาน" เสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นทำให้เธอเงยหน้าสบตาเขาด้วยใจที่เต้นแรง
"รู้ไหมที่รักว่าเธอรักฉันได้...แต่ฉันจะไม่มีวันรักเธอ และฉันเบื่อเมื่อไหร่เธอต้องไปทันที!"

"ความรักที่เริ่มต้นด้วยการปฏิเสธอย่างเย็นชา จะแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่มั่นคงได้จริงหรือ?"

ภูผา ชายหนุ่มผู้เย็นชาดุจหินผา และเป็นที่หมายปองของสาว ๆ ทั้งโรงเรียน

แต่พรหมลิขิตกลับเล่นตลก ให้คนที่ไม่เคยแยแสความรู้สึกใครอย่างภูผา ต้องเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง... ไม่ใช่ในฐานะรักแรกที่ถูกปฏิเสธ แต่ในฐานะของ "พันธะ" ที่ไม่อาจตัดขาด

เขาผู้ที่เคยเมินเฉย จะทำอย่างไรเมื่อหัวใจที่แกร่งดั่งภูผา ต้องอ่อ...