บทที่ 5 คืนที่ยังไม่ได้เตรียมใจ
"ดาวรับปากแล้วว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้ คุณเข็มทิศวางใจได้ค่ะ" เธอตอบกลับเสียงนิ่ง แม้ปลายนิ้วที่ประสานกันอยู่จะเย็นเฉียบ
"รับอาหารว่างก่อนพักผ่อนไหมคะ ดาวเตรียมซุปอุ่นๆ ไว้ให้"
"ไม่ต้อง ผมกินมาจากงานเลี้ยงสมาคมแล้ว"
"งั้นให้ดาวนำเอกสารสำหรับการประชุมพรุ่งนี้เช้ามาบรีฟให้ฟังคร่าวๆ ไหมคะ"
"เวลานี้ไม่ใช่เวลางาน" ชายหนุ่มขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดัน
"ผมไม่ได้จ่ายเงินห้าล้านเพื่อให้เธอมาทำหน้าที่เลขาฯ ในบ้านของผม"
"ขอโทษค่ะ ดาวแค่..."
"หน้าที่ของคุณในเวลานี้ คือการเป็นผู้หญิงของผม ไม่ใช่พนักงานบริษัท"
เข็มทิศลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำขยับเข้าประชิดตัวเธอจนอิงดาวต้องเผลอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ทว่าแผ่นหลังบางกลับชนเข้ากับขอบโต๊ะจนหมดทางหนี
"ค่ะ" เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย หลบสายตาที่เริ่มคุกคาม
"เงยหน้าขึ้นมามองผม" เสียงทุ้มออกคำสั่งชัดเจน
"ผมไม่ชอบผู้หญิงที่ทำตัวเหมือนถูกบังคับขืนใจ ทั้งที่เซ็นสัญญารับเงินไปแล้ว"
อิงดาวสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมกริบ เข็มทิศกำลังใช้สายตาโลมเลียไปตามกรอบหน้า ขอบเสื้อเชิ้ตที่เปิดกว้างลงมาถึงไหปลาร้า และส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธออย่างจาบจ้วง ไม่หลงเหลือคราบเจ้านายผู้เคร่งขรึมในเวลางาน สายตาของเขากำลังกดดันและย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า บัดนี้เธอคือของลับที่มีชีวิตของเขาอย่างสมบูรณ์
"ผมไม่ได้บังคับคุณใช่ไหม อิงดาว" เขาถามย้ำ เสียงเบาลงทว่าทุ้มต่ำและแหบพร่ากว่าเดิม
"ไม่มีใครบังคับดาวค่ะ ดาวเลือกเอง" เธอกัดฟันตอบ แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความอึดอัด
"ดีมาก"
เข็มทิศเหยียดยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ มือหนายกขึ้นปลดปมเนคไทที่คอออกอย่างเชื่องช้า ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดลงบนผิวแก้มของเธอ
ชายหนุ่มขยับริมฝีปากไปที่ข้างใบหูเล็ก แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ขนอ่อนในกายหญิงสาวลุกชัน
"ไปเตรียมน้ำ ผมต้องการพักผ่อน...และคุณต้องมาอาบน้ำให้ผม"
...
เสียงน้ำไหลจากก๊อกสแตนเลสกระทบผิวน้ำในอ่างจากุซซี่ดังสะท้อนก้องในห้องน้ำหินอ่อน
อิงดาวทดสอบอุณหภูมิของน้ำด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทา ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมาปะทะใบหน้า ทว่าไม่ได้ช่วยลดความเย็นเฉียบในหัวใจของเธอเลยแม้แต่น้อย
"เสร็จหรือยัง"
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากกรอบประตู อิงดาวสะดุ้งสุดตัว หันไปมองร่างสูงที่เดินเข้ามาหยุดยืนอยู่กลางห้อง เข็มทิศถอดสูทและปลดเนคไททิ้งไปแล้ว เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมบนออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งรำไร
"น้ำอุ่นได้ที่แล้วค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว พยายามหลบสายตาคุกคามของเขา
"มานี่สิ" เขาออกคำสั่งสั้นๆ พลางกางแขนออกเล็กน้อย
"ถอดเสื้อให้ผม"
ขาทั้งสองข้างของหญิงสาวหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว เธอสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาเขา
สองมือบางเอื้อมออกไปแตะที่สาบเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่ม ปลายนิ้วของเธอสั่นจนควบคุมไม่ได้ยามที่ต้องปลดกระดุมเม็ดต่อไป
"มือสั่นทำไม" เข็มทิศถามเสียงเรียบ นัยน์ตาสีรัตติกาลจับจ้องทุกการกระทำของเธอ
"ดาว...แค่ยังไม่ชินค่ะ"
"เดี๋ยวคุณก็ต้องชิน" ชายหนุ่มขยับตัวเข้าใกล้ประชิดจนปลายเท้าชนกัน
"หน้าที่นี้คุณต้องทำทุกวัน ทั้งตอนเช้าและก่อนนอน"
อิงดาวเม้มริมฝีปากแน่น เร่งมือปลดกระดุมจนหมดแล้วร่นเสื้อเชิ้ตลงจากลาดไหล่กว้าง ผิวเนื้อร้อนผ่าวของเขาปะทะกับหลังมือเธอจนต้องรีบชักมือกลับราวกับถูกไฟลวก
"อย่าหลบตาผม อิงดาว" มือหนาเชยคางมนขึ้นมาบังคับให้สบตา
"ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ชอบให้คุณทำตัวเหมือนถูกบังคับ"
"ดาวเปล่าค่ะ ดาวแค่..."
"เตรียมฟองน้ำ แล้วก็มาจัดการถอดกางเกงนี่ด้วย" เขาแทรกขึ้นโดยไม่รอให้เธอพูดจบ
อิงดาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอเอี้ยวตัวไปหยิบฟองน้ำนุ่มมาถือไว้ แต่พอต้องหันกลับมาจัดการกับเข็มขัดและตะขอกางเกงของเขา ความกลัวก็ตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก
เธอหลับตาลงชั่วครู่ รวบรวมความกล้าแล้วเอื้อมมือไปสัมผัสหัวเข็มขัดโลหะ
"ชักช้า" เข็มทิศสบถเบาๆ อย่างขัดใจ ก่อนจะจับข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอมากดไว้กับแผงอกเปลือยเปล่าของตนเอง
"กลัวผมขนาดนั้นเลยหรือไง"
"คุณเข็มทิศ...ปล่อยก่อนค่ะ" เธอพยายามขืนตัวออก แต่เรี่ยวแรงของหญิงสาวหรือจะสู้แรงของบุรุษเพศได้
"คุณรับเงินผมไปแล้ว และสัญญาระบุไว้ชัดเจนว่าคุณต้องตอบสนองความต้องการของผม" เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่ที่ปลายจมูกของเธอ
"เริ่มจากจูบก่อนก็แล้วกัน"
"อย่านะคะ!"
เมื่อริมฝีปากหยักลึกกำลังจะทาบทับลงมา สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็ทำงานเร็วกว่าความคิด อิงดาวเบี่ยงหน้าหลบอย่างรวดเร็ว ทำให้ริมฝีปากของเขาเฉียดผ่านพวงแก้มไปเพียงนิดเดียว
หญิงสาวออกแรงผลักคนตรงหน้าสุดกำลัง ทว่าแผงอกแกร่งกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
เข็มทิศชะงักไป ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ขึ้นด้วยความไม่พอใจที่ถูกปฏิเสธ เขาคว้าเอวบางเข้ามากระชับแน่นจนร่างของเธอแนบชิดไปกับเรือนกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของเขา
"คุณกล้าขัดใจผมเหรอ อิงดาว"
