บทที่ 38 ตี๋จะเอา

ตอนที่ 11  ตี๋จะเอา

ผมนอนจมกองตีนน่วมไปทั้งตัว ระบมจนแทบไม่มีแรงตด เจ้าของรองเท้าสามคู่ยอมถอยหลังห่างออกไปเมื่อพวกมันระบายความโกรธใส่ผมจนพอใจแล้ว พวกมันคนหนึ่งเปิดประตูเดินออกไปจากบ้าน ซึ่งผมเดามาว่ามันคงออกขี้หรือเยี่ยวเหมือนทุกที

ผมกระถดดึงเอาตัวเองมานอนชิดติดกับผนังบ้านตามเดิม พยายามคิดหาหนทางห...