บทที่ 25 ไม่รักคงไม่หึง

อีกมุมหนึ่งอัครินทร์นั่งอยู่ที่นั่นกับริต้า

เสียงหัวเราะจากกลุ่มหนุ่มสาวดังมาเป็นระยะ ริต้าเหลือบมองไปทางนั้นด้วยสีหน้ารำคาญ

“โต๊ะนั้นเสียงดัง อย่างกับคนบ้านนอกเข้ากรุง”

อัครินทร์ไม่ได้ตอบ เพียงยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ

แต่เมื่อเสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้งจนเขาต้องหันไปมอง

สายตาคมกวาดผ่าน ก่อนจะหยุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ