บทที่ 18 โหยหา

เพียงเท่านั้น... เตมินทร์ก็ไม่คิดจะรีรอ ชายหนุ่มประทับริมฝีปากร้อนจัดลงบนเรียวปากนุ่มละมุนของเธออย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล มันไม่มีความเร่งร้อน ดุดัน หรือการเรียกร้องเอาแต่ใจเหมือนรสจูบก่อนหน้านี้ ทว่ามันกลับอัดแน่นไปด้วยความคิดถึงอันลึกล้ำที่ถูกกักขังและเก็บซ่อนเอาไว้นานหลายปี

หัวใจของใบบัวสั่นไหวรุนแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ