บทที่ 25 ความอบอุ่น

ดวงตาของเตมินทร์หรี่ลงช้า ๆ "คุณแน่ใจเหรอ"

หญิงสาวพยักหน้าทันที แม้เวลาจะล่วงเลยมาถึงหกปี แต่ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำ โดยเฉพาะชายร่างใหญ่ที่มีรอยแผลเป็นยาวตรงลำคอคนนั้น...

"บัวจำได้ค่ะ" เสียงของเธอสั่นเครือ "ตอนนั้นบ้านกำลังวุ่นวายมาก มีคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาค้นบ้าน"

"แล้วคุณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ