บทที่ 91 สัญญาณของความหวัง

เยาวภานั่งนิ่งอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม ในมือถือเอกสารปึกหนึ่งที่วินัยเพิ่งนำมาส่งให้เมื่อไม่กี่นาทีที่ก่อน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยเหี่ยวย่นดูเคร่งเครียดและดุดันขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า แววตาของเธอกวาดอ่านรายงานสรุปเบื้องต้นจากทีมสืบสวนเอกชนที่เธอจ้างมาอย่างลับๆ

“ได้ความว่ายังไงบ้างวินัย” เยาวภาเอ่ยเสียงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ