บทที่ 19 19 รอยแผลแห่งความใคร่

เสียงหอบหายใจแฮกๆ ดังประสานกันก้องห้องนอนที่เพิ่งผ่านสมรภูมิเดือด กลิ่นเหงื่อ กลิ่นกาย และกลิ่นคาวรักลอยคลุ้งเตะจมูก

จันทร์เจ้าที่นอนแผ่หลาหมดสภาพอยู่บนเตียง ค่อยๆ กระพริบตาไล่ความมึนงง สติที่กระเจิดกระเจิงเมื่อครู่เริ่มไหลย้อนกลับมา... พร้อมกับความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอก

เธอรีบตะเกียกตะกายลุก...