บทที่ 47 47 เบื้องหลังกรงเล็บ

"แฮ่ก..."

เสียงหอบหายใจของคนสองคนดังก้องแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศ คามินทิ้งตัวลงนอนหงาย ดึงร่างเล็กที่อ่อนระทวยมาเกยทับแผงอกชื้นเหงื่อของตัวเอง เขาปัดปอยผมที่ปรกหน้าผากมนออก ก่อนจะกดจมูกสูดกลิ่นหอมแรงๆ หนึ่งที

"ชื่นใจ..." เขาพึมพำชิดขมับเธอ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าขึ้นลงช้าๆ "แต่วันนี้แป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ