บทที่ 48 48 รอยยิ้มนักฆ่า

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงรัวกระสุนดังก้องทะลุที่ครอบหู จันทร์เจ้าใช้เท้าดันประตูสนามยิงปืนชั้นใต้ดินให้เปิดออก กลิ่นดินปืนลอยเตะจมูก เธอขยับยิ้มกว้าง หิ้วกระเป๋าปืนใบโปรดเดินนวดไหล่เข้ามา

"สวัสดีค่าทุกคน! วันนี้ลงมาซ้อมกันเร็วนะเนี่ย!"

กึก...

เสียงสไลด์ปืน เสียงตะโกนคุยเล่น ทุกอย่างหยุดชะงักเหมือนมีค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ