บทที่ 53 หยาดฝน (2)

หยาดฝน

“ก็เอาข้าวต้มกับยามาให้ไงคะ!” นลินพูดตะกุกตะกัก สายตาเจ้ากรรมดันไปจับจ้องอยู่ที่ซิกแพคแน่น ๆ ของผู้ชายตรงหน้าจนต้องรีบเบือนหน้าหนีข่มความอาย

“ยืนเซ่ออยู่ทำไมล่ะคะ ถอยไปสิคะฉันหนักจะแย่แล้ว”

พยัคฆ์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยอมเบี่ยงตัวหลบทางให้สาวน้อยร่างบางเดินยกถาดอาหารเข้ามาภายในห้องพักส่วนตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ