บทที่ 10 แม่บ้านน่ารังแก

ร่างบางในชุดยูนิฟอร์มเข้ารูปของแม่บ้านเดินอมยิ้มมาตามทางเดิน ตัดผ่านสวนสวยเข้าสู่ตัวคฤหาสน์ตระกูลหยาง ริมฝีปากบางที่เคยแสยะยิ้มร้ายหุบลงพร้อมปั้นใบหน้าให้ดูเจี๋ยมเจี้ยม

ใบหน้างดงามก้มลง เดินห่อไหล่เข้าสู่ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ซึ่งบัดนี้ชายหนุ่มเจ้าของบ้านนั่งอยู่กลางโซฟา โดยมีลูกน้องร่างใหญ่ท่าทางน่า...