บทที่ 2 จะรักพี่ก็ต้องมาสายเซ็กซี่ (2)
Chapter 1
จะรักพี่ก็ต้องมาสายเซ็กซี่
ศรัณย์เป็นคนทำอาหารเก่งและอร่อย นี่คือข้อดีหนึ่งเดียวของเขาที่ทำให้หล่อนชื่นชอบ นั่นคือสิ่งที่แวบเข้ามาในใจรุ้งลาวัลย์ยามนั่งรอพ่อครัวนำอาหารมาเสิร์ฟ ข้อศอกสองข้างท้าวไว้บนโต๊ะแล้วเกยคางลงบนหลังมือที่สอดประสานกันเอาไว้…น้ำเสียงที่ทำให้คนฟังใจละลายไปกับการออดอ้อนดังอยู่ด้านนอกห้องครัว
"เคนขา...เสร็จหรือยังคะที่รัก"
"มาแล้วที่รัก ของอร่อยต้องใจเย็นๆ สิครับ"
กะหล่ำปลีทอดน้ำปลาคงไว้ซึ่งสีสันเขียวสดถูกวางลงบนโต๊ะ
อาหารที่ดูเหมือนง่ายแต่ไม่ง่ายสำหรับใครหลายคนที่จะปรุงออกมาให้อร่อยถูกใจ การปรุงให้คงความสดกรอบเอาไว้ไร้ซึ่งกลิ่นคาวของน้ำปลาคือเทคนิคเฉพาะตัว คือศิลปะการทำอาหารที่มีหลักการเคมี
เข้ามาเกี่ยวข้อง และนี่คือพรสวรรค์ของศรัณย์ที่ผู้ชายหลายคนไม่มี
หล่อนติดใจจานโปรดชนิดนี้ที่มาจากรสมือของศรัณย์ ยามที่เขาแวะมาหากันทีไรก็จะต้องออดอ้อนให้เขาทำให้ทานเสียทุกครั้ง เพราะเคยไปลองชิมตามร้านอาหารแล้วไม่อร่อยถูกใจ หลายร้านล้วนปรุงออกมาติดรสหวานจนกลบรสชาติความหอมของน้ำปลา และกลบกลิ่นเฉพาะตัวของกะหล่ำปลี
แต่...ต่อให้เขามีดีเรื่องทำอาหารเก่ง ในความคิดของหล่อนกลับเริ่มลังเลเมื่อมีผู้ชายโปรไฟล์ดีมาเปรียบเทียบ ความคิดเรื่องสร้างอนาคตกับเขาชะงักลงไปนับตั้งแต่ก้าวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเดอะเรด และนั่นทำให้มาตรฐานเรื่องคู่ชีวิตของหล่อนสูงขึ้นตามสังคมที่ได้คลุกคลี เก่งแค่ไหนแต่เป็นได้แค่ลูกจ้างเช่นศรัณย์ ก็ยังดูด้อยกว่าภัทรนนท์ในมุมมองของตน แม้เรื่องนิสัยใจคอของเจ้านายหล่อนจะยังไม่รู้ลึกถึงขั้นศรัณย์ หากแต่ว่าใจก็เริ่มเอนเอียงไปแล้วเกินครึ่งหากวันใดวันหนึ่งต้องตัดสินใจเลือกใครสักคน
"เรื่องที่เราคุยกัน ตกลงรุ้งว่าไง ยังไม่ตอบคำถามผมเลยนะ"
จู่ๆ เขาก็ทวงถามหาคำตอบ รอยยิ้มเจื่อนถูกแค่นออกมาเพราะตอนนี้หล่อนไม่พร้อมจริงๆ ที่จะตัดสินใจแต่งงานกับชายหนุ่มตรงหน้า ผู้ชายที่คิดว่าในวันนี้เขายังดีไม่พอ
"เรื่องอะไรเหรอเคน รุ้งงานยุ่งจนลืมไปเลย"
"ก็เรื่องที่ผมขอคุณแต่งงานไงครับ คุณบอกขอมานอนคิดสักคืนสองคืน นี่ก็เลยมานานแล้วแต่คุณยังไม่ยอมบอกผมสักที"
"อ่อ ระ เรื่องนั้นน่ะเหรอ...เอ่อ...คือ...รุ้ง..."
"....."
"คือว่ารุ้งยังไม่พร้อมน่ะเคน...เคนอย่าโกรธนะที่รุ้งปฏิเสธ
ไม่ใช่ว่าไม่รักแต่อยากจะขอเก็บเงินให้ได้มากกว่านี้ก่อน การแต่งงานคือเรื่องใหญ่มากสำหรับรุ้ง คือเรื่องสำคัญของชีวิตลูกผู้หญิง รุ้งเลยอยากให้ทุกอย่างพร้อมก่อนจะเริ่มต้นชีวิตครอบครัว"
คนฟังหน้าเสียลงไปเมื่อได้รับคำตอบอันน่าผิดหวัง หากแต่ว่าเขารีบแค่นยิ้มกลบเกลื่อนความรู้สึกข้างใน เพื่อไม่ให้บรรยากาศที่ดีต้องเสียไป
ความอึดอัดใจมาเยือนจนรู้สึกว่าอาหารแสนอร่อยนั้นกร่อยลงไปถนัด รุ้งลาวัลย์ฝืนทานต่อท่ามกลางใจที่กำลังสับสนหนัก หล่อนรู้อยู่แก่ใจว่าเคยสร้างความหวังให้อีกฝ่ายจนผู้ชายเร่งสร้างความมั่นคงจริงจัง แต่วันนี้ความรู้สึกที่มีนั้นลดลงไปจนต้องถอยออกมาหนึ่งก้าว หล่อนพยายามหาเหตุผลมาหักล้างการกระทำของตัว คิดเพียงแต่ว่าทุกคนต่างก็ต้องมองหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิตตัวเอง
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นในตอนตีสี่ เจ้าของห้องสะดุ้งตื่นแล้วเอื้อมมือไปกดปิดเพราะรู้สึกว่ายังนอนไม่เต็มอิ่ม หล่อนเป็นคนตั้งมันเองเพื่อที่จะได้มีเวลาเตรียมตัวสำหรับการเริ่มต้นฝึกงานวันแรก แต่ดูเหมือนว่าเอาเข้าจริงๆ ความง่วงงุนก็ทำให้ไม่อยากลุกจากเตียงนอนอันแสนอบอุ่นเสียแล้ว จึงคิดว่าจะขอเวลานอนต่ออีกสักสิบนาทีเพื่อปรับสภาพ ครบสิบนาทีเมื่อไหร่หล่อนสัญญากับตัวเองว่าคราวนี้จะลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวแน่นอน
สุดที่รักดึงรั้งผ้าห่มมาคลุมโปงแล้วหลับลึกลงไปในเวลาตีสี่กว่าๆ อากาศแสนสบายทำให้เวลาล่วงผ่านไปนานนับชั่วโมงกว่าที่หล่อนจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง และเมื่อมองดูเวลาที่เข็มสั้นหยุดอยู่ตรงเลขห้า หญิงสาวจึงผลุนผลันลุกนั่งแทบกระโดดลงจากเตียง ไม่คิดว่าจะหลับต่อจนเพลินเลยเวลามาถึงขนาดนี้
"ตายแล้วปลากริม โดนกินไส้แน่ๆ"
หล่อนอาบน้ำอย่างเร่งรีบพร้อมกับใจที่เต้นตึกตักเมื่อหน้าดุๆ นั้นลอยมาข่มขู่กันถึงในห้องน้ำ เพราะที่ผ่านมาเจอหน้ากันทีไรเขาต้องวางมาดเคร่งขรึมใส่จนไม่กล้าเข้าใกล้ ยิ่งคิดยิ่งลนลานหนักเพราะวันนี้คือวันฝึกงานวันแรก เขากำชับนักหนาให้หล่อนไปให้ตรงเวลา ไปถึงก่อนเวลาเริ่มงานได้ยิ่งดี
